Strefa ekologiczna Genewa

Ważne!

Genewa posiada strefę ekologiczną: Genewa

Nazwa strefy ekologicznej: Strefa ekologiczna Genewa - Szwajcaria

Strefa ekologiczna obowiązuje od dn.: 13.11.2019

Rodzaj strefy ekologicznej: Strefa ochrony powietrza zależna od pogody, aktywna przy przekroczeniu granicy substancji szkodliwych (np. 50 µg/m³ pyłu zawieszonego). Montag - Sonntag in der Zeit 06:00 - 22:00h

Zakazy ruchu (czasowe): Einfahrt verboten für: Fahrzeuge ohne Stick'Air Vignette und Fahrzeuge ohne ausreichende Stick'Air Vignettenklasse, je nach Höhe und Dauer der Luftverschmutzung.
Die Vignetten-Klassen 3, 4 und 5 könnten vom Verkehr ausgeschlossen werden.

Zakaz ruchu (stały): Obecnie brak informacji

Grzywna: 455 €

Powierzchnia strefy ekologicznej: Das Gebiet der Umweltzone umfasst die Stadt Genf und einen Teil der umliegenden Gemeinden Carouge, Cologny, Lancy und Vernier.

Specyfika: Die französische Vignette Crit'Air wird in der Umweltzone Genf anerkannt.
Für Kleintransporter und LKW (N1-N3) gilt eine Übergangsfrist von 2 Jahren.

Kontakt dotyczący strefy ekologicznej i regulacje wyjątkowe: Obecnie bez informacji

Wyjątki: Obecnie bez informacji

Dobrze wiedzieć...

Wszystkie aktualne zakazy jazdy i dalsze informacje są dostępne w naszej aplikacji Green-Zones.


Tymczasowe strefy niskiej emisji we Francji - wyjaśnienia

We Francji istnieją zarówno stałe, jak i tymczasowe strefy środowiskowe. Tymczasowe strefy są uruchamiane tylko wtedy, gdy poziom zanieczyszczenia jest szczególnie wysoki. Są one nazywane strefami ochrony powietrza (Zones de Protection de L'Air = ZPA). Tak jak w przypadku stref stałych, tak i w przypadku stref tymczasowych należy nakleić odpowiednią naklejkę na przednią szybę. W przypadku uruchomienia stref tymczasowych obowiązują zasady "ruchu zróżnicowanego", po francusku „circulation différenciée”.

6 mld euro na brudne samochody służbowe

Brudne samochody służbowe są zbyt mocno dotowane, skarżą się Öko-Institut we Freiburgu i think tank Agora Verkehrswende. Według wyliczeń instytutów, dopłaty niemieckich podatników do prywatnie użytkowanych samochodów służbowych sięgają rocznie nawet sześciu miliardów euro. Ponieważ przedsiębiorstwa kupują dla swoich pracowników głównie paliwożerne pojazdy o dużej mocy silnika, niepotrzebnie komplikuje to zmianę sposobu transportu.